กาลครั้งหนึ่ง ในตอนที่ฉันยังไม่เห็นไม่เข้าใจโลกได้ไม่มากเท่าไหร่นัก
ฉันมีความรักที่เรียกได้ว่า "สวยงาม ทุกอย่างเหมือนความฝัน หรือ ฝันกลายเป็นจริง" คิดว่าผู้หญิงหลายคนคงเคยมี เหมือนเจอคนที่อยู่ในฝันมาเดินหายใจตัวเป็นๆ ที่สำคัญเดินเคียงข้างคุณ และพร้อมฝ่าฟันไปกับคุณมันฟังดูวิเศษมากใช่ไหม หลายครั้งที่เมื่อเรามีความรักที่เต็มเปี่ยม มันทำให้เราดูเป็นคนที่มีพลังมาก พร้อมที่จะข้ามไปด้วยกัน ไม่มีคำว่าเธอ หรือ ฉัน แต่มันเป็นคำว่า เรา กับ รักของเรา ความรักเป็นสิ่งมหัศจรรย์อันดับหนึ่งของจักรวาลในความคิดของฉัน มันเหมือนบางอย่างที่ค่อยๆ เข้ามาสะกดฉันคำพูดที่ร้อยเรียงอย่างสวยงาม คำสัญญาที่ทำให้เรามั่นใจกับมันหนักหนา ทุกอย่างที่เขาทำให้เรามันช่างยิ่งใหญ่ และมันทำให้เราเชื่อย่างนั้น อย่างหมดข้อโต้แย้ง

     เวลาผ่านเลยเข้ามาถึงช่วง "ความจริง" ความจริงที่ดึงคุณให้ล้มทั้งยืน ตื่นขึ้นมาจากความลุ่มหลง ไม่มีการฝ่าฟันด้วยกันอีกต่อไป เขาท้อแท้ ท้อถอย เขาที่เปรียบเหมือนคนที่คอยโอบอุ้มคุณไว้ ยกธงขาว คำพูดเป็นร้อย เป็นพันที่เขานำมาอธิบาย มันคงไม่ได้ผ่านเข้าไปในสมองคุณแม้แค่น้อย มันเหมือนกับโลกของคุณหยุดหมุน ความสวยงามของโลกใบนี้มันหายไป มีเพียงน้ำตาที่เข้ามาแทนที่ และตอกย้ำถึงความโง่เขลา เบาปัญญา แต่ละคืน แต่ละชั่วโมง นาที ผ่านไปอย่างเชื่องช้า ทรมาน คำที่คนอกหัก รู้จักดีและเข้าใจมันถ่องแท้ ฉันเองก็เคยเป็นคนนั้น และทั้งที่ขณะนั้น เขาคนนั้น คนที่ทำร้ายฉัน เขากลับเข้มแข็งเหลือเกิน เข้มแข็งกว่าฉันมากจนทำให้ฉันเสียใจ ฉันกลายเป็นเหมือนเด็กตัวเล็กๆ ที่หมดปัญญาแก้ไขสิ่งต่างๆ เหล่านี้ เขากลายเป็นภาพที่ตอกย้ำความเป็นผู้ใหญ่ที่รับกับความจริงง่ายกว่า ฉันเฝ้าแต่โทษตัวเองถึงเรื่องนี้ ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า

     หากมาลองมองให้ดี มันคือชีวิตต่างหากที่ฉันเรียนรู้ มันคือการชี้ให้เห็นความเป็นจริงบนโลกที่สับสน สังคมที่วุ่นวาย มันทำให้เราอดทน และขัดเกลาให้เราแข็งแรง และเข้มแข็งพอจะยืนอยู่บนโลกใบนี้ 

คนอื่นดูเข้มแข็งเมื่อเราอ่อนแอ  และเราดูเข้มแข็งเมื่อคนอื่นอ่อนแอเช่นกัน ไม่ว่ายังไงวันนี้ฉันกลับมาเป็นคนเดิม โลกยังคงเหมือนเดิม มันไม่ได้หยุดหมุนดั่งที่ฉันคิด ฉันต่างหากที่หยุดเดิน หยุดรับรู้ถึงมันเอง แปลกแต่จริงวันนี้ ฉันดูเข้มแข็งเหลือเกิน เมื่อมองดูเขา ขอบคุณ หลายๆ คนที่แสนดี เพื่อนรักทั้งหลายที่อยู่กับฉัน ที่ช่วยให้ฉันได้กลับมาเป็นผู้เป็นคนวันนี้ ขอบคุณกำลังใจวิเศษของคนที่เคียงข้างฉันอยู่ในตอนนี้ ถึงแม้วันหนึ่งความรักครั้งนี้จะเป็นเหมือนที่ผ่านมา ฉันกลับไม่กลัว ฉันเชื่อในพระเจ้า ฉันเชื่อว่าโลกจะแตก และฉันเชื่อว่าฉันคงต้องร้องไห้กับมัน แต่มันไม่ใช่ตอนนี้.......มันยังไม่ถึงเวลา  ถามว่าเมื่อไหร่นะเหรอ....  พระเจ้าเท่านั้นที่รู้